reklama

Czym jest towar w Usa?
towar



Trendy w polsce zloto




CZym jest towar ? dlaczego jest tak wazny?

duze

towaros

A A A

Spirytus

Do produkcji spirytusu mogą być wykorzystywane surowce pochodzenia roślinnego bogate w cukrowce. W naszych warun­kach gospodarczych podstawowymi surowcami gorzelniezymi są ziemniaki i melasa, a ponadto w ograniczonej ilości wykorzystuje się zboże (żyto) i owoce. Produkcją spirytusu z ziemniaków zajmują się gorzelnie rol­nicze. Produkcją spirytusu z melasy (melasu) zajmują się gorzel­nie przemysłowe, stanowiące duże zakłady, zajmujące się często równocześnie produkcją wódek. Najwięcej spirytusu dostarczają stosunkowo małe, lecz liczne gorzelnie rolnicze. Użytkują one jako surowce ziemniaki, słód ję­czmienny i drożdże gorzelniane. Wstępne procesy podstawowe mają na celu przygotowanie sło­du, drożdży i ziemniaków. Przygotowanie słodu to słodowanie jęczmienia gorzelniczego, tj. jęczmienia wielorzędowegó, stosunkowo bogatego w substancje białkowe. Proces produkcji słodu gorzelniczego polega na skiełko­waniu namoczonego jęczmienia, przy czym proces ten trwa od 15 do 20 dni. Otrzymany słód użytkowany jest w stanie mokrym, po uprzednim ześrutowaniu. Celem słodowania jest rozwój procesów enzymatycznych w kiełkującym jęczmieniu, przy czym przy udziale enzymów za­wartych w słodzie (amylaz) nastąpi w dalszych etapach produk­cyjnych scukrzenie skrobi ziemniaczanej (odbudowa skrobi), czyli otrzymanie cukrowców zdolnych do fermentacji.. Przygotowanie drożdży polega na ich hodowli w kadziach droż­dżowych i pobieraniu do produkcji mieszaniny drożdży kilku ras, najlepiej odfermentowujących przygotowany zacier. Przygotowanie ziemniaków polega na ich myciu, po czym na­stępuje ich parowanie w parnikach, którego rezultatem jest roz­gotowana i skleikowana masa ziemniaczana. Masę tę miesza się ze słodem w kadzi zaoiernej, w której następuje scukrzenie zacieru. Po dodaniu do takiego zacieru (w kadziach fermentacyjnych) droż­dży następuje fermentacja, o przebiegu stosunkowo szybkim i in­tensywnym, trwająca zazwyczaj 3 doby. Ostatnim etapem pro­dukcji w gorzelniach rolniczych jest tzw. odpęd spirytusu z od­fermentowanego zacieru. Polega on na destylacji, co prowadzi do otrzymania spirytusu surowego, czyli surówki, zawierającej poza alkoholem etylowym (90—92%) domieszki innych związków or­ganicznych (kwasów, aldehydów, estrów, wyższych alkoholi), zwa­nych fuzlami. Gorzelnie rolnicze odsyłają surówkę do spirytusowych zakła­dów kluczowych, w których przeprowadzana jest rektyfikacja spi­rytusu. Proces ten polega na dokładnej destylacji frakcyjnej w aparaturze rektyfikacyjnej (destylacyjnej), przy czym najważ­niejszą odbieraną frakcją jest spirytus rektyfikowany, zwany rek­tyfikatem. Rektyfikat zwykły może być jeszcze poddawany ponownej rek­tyfikacji w celu uzyskania spirytusu rektyfikowanego wyborowe­go lub luksusowego. W gorzelnictwie melasowym zachodzą następujące podstawowe procesy i operacje: rozcieńczanie melasy, przygotowanie brzeczki drożdżowej, fermentacja alkoholowa i odpęd spirytusu. W zależności od stopnia oczyszczenia spirytusu w procesie rek­tyfikacji wyróżnia się spirytus rektyfikowany zwykły, wyborowy i luksusowy. Najczęściej spotyka się na rynku spirytus rektyfiko­wany zwykły. Charakteryzuje się on swoistym zapachem, z dopuszczalnym słabo wyczuwalnym zapachem ubocznych produk­tów fermentacji. Moc tego spirytusu wynosi 96% obj. Przez roz­cieńczenie tego spirytusu do 95% i przefiltrowanie uzyskuje się popularny spirytus do celów domowych i leczniczych. Powinien on stanowić bezbarwny, klarowny płyn, bez,osadu, zawiesin i za­nieczyszczeń. Na butelkach ze spirytusem umieszczana jest ety­kieta z napisem na zewnętrznej stronie zawierającym nazwę zakła­du produkcyjnego, nazwę produktu, numer normy, moc w pro­centach objętościowych oraz wyraz „rektyfikowany"; na odwro­cie etykiety podana jest data rozlewu i numer zespołu rozlewni-czego. Przechowywanie spirytusu, jako skoncentrowanego alkoholu etylowego, nie nastręcza żadnych trudności. Butelki z nieszczel­nymi i uszkodzonymi zamknięciami lub zanieczyszczone wewnątrz oraz wykazujące osad podlegają zwrotowi i wymianie. Denaturat, czyli spirytus denaturowany, jest to spirytus surowy skażony' i zabarwiony na fioletowo. Mieszanka sub­stancji skażających jest tajemnicą producenta. Moc denaturatu wynosi 92% obj. Na etykiecie, między innymi oznaczeniami, znaj­duje się napis „Trucizna", wskazujący na szkodliwe właściwości tego produktu dla zdrowia ludzkiego. Palący się denaturat, jak zresztą każdy spirytus, gasi się wodą, ponieważ odpowiednio roz­rzedzony staje się niepalny. Do transportu spirytusu w większych ilościach służą cysterny i beczki stalowe, spirytus butelkowany przewożony jest w pojem­nikach z przegrodam:,! na poszczególne butelki..