reklama

Czym jest towar w Usa?
towar
www.delikatesy-piotruspan.pl


Trendy w polsce zloto




CZym jest towar ? dlaczego jest tak wazny?
Przepisy kulinarne na: przepisy kulinarne Gotuj z nami!
duze

towaros

A A A

Piwo

Piwo jest to napój alkoholowy, otrzymany przez fermentację brzeczki (nastawnej — piwnej) przygotowanej ze słodu i chmielu z dodatkiem lub bez dodatku surowców niesłodowanych (np. ziar­na zbóż, cukier). Fermentacja przeprowadzana jest przy użyciu drożdży piwowarskich. Charakterystycznym surowcem piwowarskim jest chmiel, sta­nowiący wysuszone kwiatostany żeńskie chmielu zwyczajnego, zwane też ze względu na ich wygląd szyszkami chmielowymi. Cen­nymi składnikami chmielu jest olejek eteryczny, związki gorycz­kowe i garbniki. Te składniki nadają piwu zapach — smak (gorz­kawy) i dodatnio wpływają na trwałość gotowego produktu (rys. 45). Najważniejszym zaś surowcem jest słód, otrzymywany z jęcz­mienia browarnego (dwurzędowego, mączystego) lub z pszenicy (słody pszenne używane są do produkcji niektórych specjalnych gatunków piwa, np. piwa grodziskiego). W browarnictwie używa się słodów suszonych. W zależności od temperatury i postępowania przy suszeniu otrzymuje się dwa zasadnicze typy słodu: jasny (pil-zneński) i ciemny (monachijski); poza tym produkowane są słody specjalne (np. karmelowy, barwiący). Słód przed użyciem do pro­dukcji jest rozdrabniany (śrutowany). Pierwszym podstawowym etapem produkcji piwa jest sporzą­dzenie zacieru, czyli zacieranie, w którym chodzi o scukrzenie skrobi słodowej za pośrednictwem enzymów słodowyc^, w tym celu ześrutowany słód miesza się z wodą w kadzi zaciernej, ogrze­wa do temperatury około 75°C i przez pewien czas utrzymuje w tej temperaturze. Zacier po przefiltrowaniu nazywa się b r z e-c z k ą. Następną czynnością jest gotowanie brzeczki z chmielem, czyli warzenie piwa. W czasie tego procesu, przechodzą do brzeczki składniki chmielowe, następuje też jej zagęszczenie i sterylizacja. Ochłodzoną brzeczkę poddaje się z kolei fermentacji głównej w ka­dziach fermentacyjnych przy udziale drożdży piwowarskich (do­zowanie drożdży, nazywa się nastawianiem), która trwa przeciętnie od 8 do 10 dni. Młode piwo, ściągnięte znad osadu drożdży, przele­wa się do szczelnych, zamkniętych zbiorników „kuf", w których przechodzi ono fermentację leżakową, trwającą od jednego do kil­ku miesięcy. W czasie tej fermentacji następuje dofermentowanie piwa, nasycenie dwutlenkiem węgla, sklarowanie i wytworzenie właściwego zapachu. Piwo już gotowe (dojrzałe) obciąga się, tzn. tłoczy z kuf poprzez filtry do beczek lub butelek. Piwo jest napojem alkoholowym zawierającym wysycony dwu­tlenek węgla, dlatego jest równocześnie napojem orzeźwiającym, poza tym gasi pragnienie. Zawartość alkoholu etylowego w piwie waha się przeciętnie w granicach od 2,5 do 5,5%. W ekstrakcie piwa występują cukrowce (głównie dekstryny), a ponadto w pew­nej ilości zw"iązki azotowe. Nasz przemysł piwowarsko-słodowniczy produkuje 11 podsta­wowych rodzajów piw, różniących się między sobą zawartością ekstraktu (brzeczki podstawowej), alkoholu etylowego i właściwo­ściami organoleptycznymi, takimi jak: barwa, smak i zapach. Z ważniejszych grup rodzajowych piw wymienia się: — piwa jasne lekkie, o małej zawartości ekstraktu (9%) i al­koholu (przeciętnie 2,5%), np. Zdrój i inne, — piwa jasne pełne, o średniej zawartości ekstraktu (od 12 do 14%), średniej zawartości alkoholu (od 3,5 do 4%), np. Jubileuszo­we, Poznańskie, Zamkowe, Pomorskie i inne, piwa ciemne pełne, o średniej zawartości ekstraktu (od 10 do 14%), i różnej ilości alkoholu, ale nie przekraczającej zazwy­czaj 4%, np. Marcowe, Słodowe (zawiera przeważnie 1,8% alko­holu), piwa mocne jasne (np. piwo Krzepkie) i ciemne (np. Świę­tojańskie, Dubeltowe, Porter), zawierające znaczną ilość ekstraktu (18 do 22%) i najwięcej alkoholu (przeciętnie od 4,5 do 5,5%). Okresy gwarancyjne dla piwa niepasteryzowanego (a takie przeważa na rynku handlowym) wynoszą: dla piwa jasnego lek­kiego 9 dni od daty rozlewu (z wyjątkiem piwa grodziskiego, dla którego okres gwarancyjny wynosi 30 dni od daty wysyłki z bro­waru), dla Większości piw jasnych pełnych od 12 do 14 dni od daty rozlewu/dla piw ciemnych pełnych 14 dni (z wyjątkiem piwa słodowego jemu podobnych o niskiej zawartości alkoholu; dla tych piw okres gwarancyjny wynosi 9 dni), dla piw mocnych jas­nych i ciemnych — od 18 do 20 dni. Jeżeli piwo ma być dłużej przechowywane, to podlega pasteryzacji i wówczas okres gwaran­cyjny przedłuża się. Na przykład dla większości rodzajów piw wynosi cn 30 dni, a dla piwa jasnego mocnego 45 dni, dla porteru i innych piw ciemnych mocnych 90 dni.1 Piwo powinno się odznaczać klarownością. Jedynym wyjąt­kiem w tym względzie jest piwo grodziskie, które może wykazy­wać na dnie osad drożdżowy. Piwo przelane z opakowania do naczynia otwartego powinno tworzyć gęstą i trwałą pianę, co świadczy o należytym nasyceniu dwutlenkiem węgla. Do niedo­puszczalnych wad piwa zalicza się zmętnienie, brak pienistości, smak lub zapach wadliwy. Jako opakowanie piwa służą beczki drewniane i aluminiowe (te ostatnie wypierają drogie beczki drewniane) lub butelki z ciem­nego szkła. Piwo butelkowe powinno być zaopatrzone W etykietę zawierającą: nazwę i znak fabryczny browaru, nazwę piwa, nu­mer normy, pojemność nominalną butelki, zawartość alkoholu etylowego, datę rozlewu (piwo grodziskie — datę wysyłki), cenę detaliczną; poza tym nazwę i adres rozlewni, jeżeli piwo było na­pełniane do opakowań detalicznych poza browarem. Wyjątkowo na butelkach piwa grodziskiego, które jest bardzo pieniste (zwane jest też polskim, piwnym szampanem), powinno znajdować się pouczenie o sposobie przechowywania (butelki powinny być skła­dowane w pozycji leżącej) i nalewania tego piwa do naczyń otwartych. Piwo należy przechowywać w temperaturze od 2 do 12°C (pi­wo grodziskie do 10CC), w pomieszczeniach zaciemnionych i wol­nych od obcych zapachów.