reklama

Czym jest towar w Usa?
towar
Praca Bydgoszcz


Trendy w polsce zloto




CZym jest towar ? dlaczego jest tak wazny?
https://www.przepisy.pl
duze

towaros

A A A

Konserwy rybne

Konserwy rybne są to produkty sterylizowane w hermetycz­nych opakowaniach, występujące w różnorodnym i bogatym asor­tymencie; stanowią one najliczniejszą grupę konserw w całym przemyśle konserwowym. Na liczność i różnorodność asortymen­tową tych konserw wpływa wielogatunkowy surowiec, różne spo­soby obróbki wstępnej przed sterylizacją (np. parowanie, smaże­nie, podwędzenie itp.), wiele rodzajów zalew oraz dodatków. Zasady produkcji (poza bardziej specjalną obróbką wstępną) konserw rybnych są takie same jak innych konserw, a w szcze­gólności konserw mięsnych i drobiowych. To samo dotyczy opako­wania, oznaczania i przechowywania. Ze względu na wspólne cechy i dodatki do szeregu konserw można je wydzielić w kilku charakterystycznych grupach asorty­mentowych. Konserwy w sosie własnym są produkowane z ryb świeżych lub mrożonych, które w czasie sterylizacji wydzielają ze siebie sos (bulion), będący roztworowym wyciągiem składników mięsa ryby. Tego rodzaju konserwy zachowują właściwości sma-kowo-zapachowe charakterystyczne dla danego gatunku ryby i przypominają tzw. „rybę z wody". Z tej grupy konserw wymie­nia się: śledź we własnym sosie, makrela we własnym sosie, filety dorszowe z koperkiem, łosoś we własnym sosie. Konserwy w sosie pomidorowym i sosach różnych stanowią najobszerniejszy asortyment w dziale kon­serw rybnych. Produkuje się je z ryb wstępnie obrobionych przez blanszowanie, parowanie lub smażenie w oleju i zalanie stosowną zalewą (sosem). Z konserw w sosie pomidorowym można wymie­nić: szproty, leszcze, fladry, makrelę, byczki, (drobne, różne ryby),_ śledzie, sielawę. Konserwy w innych sosach to np. dorsz w sosie majerankowym, filety z makreli w sosie katalońskim, filety śle­dziowe w sosie musztardowym, filety śledziowe w sosie pomidoro-wo-musztardowym, pulpety z dorady w sosie greckim. Konserwy w zalewie olejowej produkuje się z ryb wstępnie obrobionych przezjjodwędzanie, podsj^szaniO) parowanie, obgotowanie—i^zalanie olejem jadalnym lut? oliwa Produkty te uchodzą za wysokojakosciówy przetwór konserwowy. Z grupy tej można wymienić: szproty, śledzie, doradę, pelamidę, dorsze, ma­krelę, sardynki bałtyckie, węgorza, wątróbki dorszowe, leszcza, certę, rybki delikatesowe. Konserwy rybno-warzywne, zawierają w swoim składzie poza rybami w kawałkach dodatek warzyw, przypraw, oleju jadalnego, często też pasty pomidorowej (np. dorsz po grec­ku, antipasto — zawiera warzywa stanowiące estetyczną dekora­cję). Zalewane są gęstym sosem. Pasztety rybne są to produkty z rozdrobnionego mięsa, wątróbek, czasem też ikry, z dodatkiem przypraw. Podobnymi pro­duktami są konserwy z farszem (np. karp faszerowany, zrazy ryb­ne itp.). Konserwy turystyczne są jedynymi kompozycyjny­mi konserwami rybnymi przeznaczonymi do spożywania po pod­grzaniu (na gorąco). Stanowią one wygodne dania, typu obiado­wego. Z tej grupy asortymentowej na wymienienie zasługują konserwy: ryby z kapustą, ryby z makaronejn^sosem-oni^sjtajrdo-wym, ryby"z~maR^rorrerrì ł sosem grzybowym, okoń z marchewką, paprykarze rybne z makaronem. Jak już wspomniano, zasady przechowywania konserw ryb­nych są takie same jak konserw mięsnych. Należy jedynie dodać, że konserwy w sklepach detalicznych nie mających urządzeń chłodniczych należy przechowywać w temperaturze nie przekra­dającej 18°C i nadto dążyć, aby nie występowały znaczniejsze dobowe wahania temperatury. Dla większości konserw przewiduje się jedną klasę jakości, a dla nielicznych — dwie klasy jakości. Oceniając konserwę ryb­ną, po stwierdzeniu stanu opakowania i zadeklarowania odpowied­nich danych (na etykiecie) otwiera się konserwę i ocenia: wygląd zewnętrzny (lustro), ilość i jakość mięsa (jego barwę, konsysten­cję, smaki, zapach, jakość zalewy i dodatków przyprawowych). Ogólne wymagania jakościowe dla konserw rybnych zawiera nor­ma: PN-647A-86763, a szczegółowe wymagania znajdują się w sto­sownych normach przedmiotowych. Upodobnionym produktem do konserw rybnych są przetwory rybne w oleju nie poddane utrwaleniu termicznemu, zwane są one półkonserwami lub prezerwami rybnymi, a czasem także konser­wami nietrwałymi. Środkami utrwalającymi te przetwory są: wstępna obróbka (polegająca np. na soleniu, wędzeniu), herme­tyczne opakowanie oraz zalewa tłuszczowa (olejowa, oliwna). Z tej grupy przetworów na wyróżnienie zasługują: łosoś w oleju lub oli­wie, śledzie kanapkowe, śledzie po szwedzku, szproty korzenne, korki w oliwie, czarniak a la łoscś (ryba dorszowata). Półkonserwy odznaczają się specjalnymi i wysoko cenionymi cechami organoleptycznymi (dzięki temu, że nie były poddawane sterylizacji). Przy ich produkcji może być stosowany konserwant chemiczny — kwas benzoesowy i jego pochodne. Okres trwałości półkonserw wynosi do 3 miesięcy, jeżeli przechowywane są w tem­peraturze w granicach od —2 do -f-8°C.