reklama

Czym jest towar w Usa?
towar
wyposażenie gastronomii cook Store - garnki gastronomiczne, patelnie, naczynia
drukarnia wrocław

Trendy w polsce zloto




CZym jest towar ? dlaczego jest tak wazny?
maszyny do produkcji lodów frigomat
duze

towaros

A A A

Charakterystyka wybranego asortymentu

Koncentraty zup Koncentraty zup są to koncentraty obiadowe otrzymane przez zmieszanie według ustalonej receptury odpowiednio zestawionych surowców roślinnych i zwierzęcych, uprzednio wysuszonych i roz­drobnionych. Współcześnie technologia koncentratów zup opiera się na wysuszonych surowcach i półfabrykatach, np. warzywach, mięsach, tłuszczach, przyprawach itp., oraz uszlachetnionych na­sionach strączkowych i produktach zbożowych przez odpowiednią ich obróbkę cieplną. Koncentraty zup występują w najbogatszym asortymencie (ok. 70 różnych zup) i dzieli się je na następujące grupy: zupy popularne (zwykłe); zawierają stosunkowo nieduże ilości tłuszczu (w granicach do 9%); wymagają one gotowania, trwającego 10—20 minut; występują w stanie sypkim (pakowane w torebki) i sprasowanym (kostki); zupy popularne wzbogacane, np. dodatkiem mięsa suszone­go, boczku wędzonego i suszonych grzybów; zupy wyborowe (domowe), produkowane z dodatkiem pa­sty mięsnej (np. zupa jarzynowa włoska, zupa grzybowa z kaszą, zupa cebulowa, zupa grochowa, barszcz moskiewski), są to produ­kty urozmaicone pod względem liczby składników i reprezentują wysoką jakość pod względem smakowym i odżywczym; dla przy­kładu podaje się, że do produkcji barszczu moskiewskiego stosuje się aż 19 składników, a wśród nich dominuje burak ćwikłowy i boczek wędzony; zupy te pakowane są w opakowania (torebki) termozgrzewalne; zupy błyskawiczne; odznaczają się one wysoce praktyczną cechą, tj. bardzo krótkim czasem przeobrażenia ich w gotowe po­trawy; produkowane są według zróżnicowanych receptur i cieszą się znacznym popytem; typowym ich opakowaniem są torebki zgrzewane; rosoły; zawierają one dodatek wyciągu mięsnego (drobio­wego) w ilcści nie mniejszej niż 4°/o (np. rosół wołowy, rosół z dro­biu, rosół z drobiu z makaronem); zupy mleczne; są one produkowane na osnowie mleka w proszku (np. zupa mleczna z makaronem, zupa mleczna z ry­żem); zupy owocowe; nieliczne dotąd koncentraty zup produko­wane na osnowie suszu owocowego (np. zupa jagodowa). Ze względu na odmienny sposób utrwalania można wymienić zupy liofilizowane, czyli utrwalone przez suszenie subli­macyjne w stanie zamrożenia (np. barszcz czerwony z wołowiną, zupa pieczarkowa, zupa jarzynowa na rosole). Zupe te zachowują możliwie w największym stopniu wartość odżywczą i korzystne cechy organoleptyczne i nadają się do bardzo łatwej i w zasadzie całkowitej rehydratyzacji (ponownego uwodnienia). Koncentraty zup są produkowane w postaci sypkiej, w kost­kach i w postaci pasty. Wszystkie postacie tych koncentratów po­winny być pakowane w opakowania nie przepuszczające wilgoci np. kubki parafinowe, laminaty opakowaniowe, składające się z folii aluminiowej, folii polisterynowej i pergaminu. Na opako­waniach powinny się znajdować m.in. następujące dane i infor­macje: nazwa produktu, składniki wchodzące w recepturę, termin ważności, sposób przyrządzania oraz sposób i warunki przechowy­wania (dotyczy to koncentratów zup szczególnie wrażliwych na warunki otoczenia, jak na przykład barszcz czerwony błyskawicz­ny). Koncentraty te powinny być przechowywane w pomieszcze­niach czystych, suchych, przewiewnych, chłodnych, nie nasłonecz­nionych, z dala od procesów o obcych zapachach. Okres gwaran­cyjny (ważność) wynosi dla koncentratów zup z zasady 6—9 mie­sięcy (w zależności od składu chemicznego). Koncentraty drugich dań Koncentraty drugich dań są to artykuły produkowane z od­wodnionych surowców (roślinnych, zwierzęcych i ich mieszanin), dające po rozmieszaniu i ugotowaniu produkt (potrawę) o właści­wościach organoleptycznych porównywalnych do takiego samego produktu przygotowanego sposobem domowym. Wyróżnia się: — koncentraty drugich dań zwykłych kaszowych (przygoto­wane z preparowanej kaszy zazwyczaj jęczmiennej lub gryczanej z ewentualnym dodatkiem suszonego mięsa, np. gulasz z kaszą, danie mięsne z kaszą, potrawa z kaszy gryczanej); drugich dań zwykłych makaronowych (sporządzone z drobnych makaronów z dodatkiem mięsa suszonego, koncentratu pomidorowego lub grzybów suszonych) oraz drugich dań zwykłych strączkowych (z preparowanej mąki grochowej z dodatkiem smalcu i przypraw, (np. puree z grochu); — koncentraty drugich dań błyskawiczne — produkowane z preparowanych termicznie surowców, które po rozmieszaniu w gorącej wodzie, bez potrzeby gotowania, nadają się do spożycia. Zasady opakowania, oznakowania i przechowywania są takie same jak koncentratów zup. Koncentraty sosów Koncentraty sosów są koncentratami obiadowymi, produkowa­nymi z preparowanej mąki pszennej i stosownych przypraw. W zależności od konsystencji wyróżnia się sosy w kostkach, sosy w paście i sosy błyskawiczne w postaci sypkiej. W zależności od surowca wyróżnia się kilka podstawowych sortymentów koncen­tratów sosów: sos cebulowy, grzybowy, pieczeniowy i koperkowy. Koncentraty te należy przechowywać w temperaturze do 18°C i przy wilgotności względnej powietrza do 75%. Zasady opakowa­nia, oznaczania oraz badania są takie same, jak poprzednio opisa­nych koncentratów spożywczych. Przeprowadzając badania, nale­ży też zwrócić baczniejszą uwagę na konsystencję sosów (po ich przygotowaniu zgodnie z przepisem). Dodatki do ciast Dodatki do ciast są to koncentraty naturalnych lub syntetycz­nych środków zapachowych i smakowych oraz sztuczne (chemicz­ne) środki spulchniające, tj. mieszaniny stosownych związków chemicznych, mające właściwości spulchniania ciasta. Aromaty do ciast produkuje się jako ciecze (aromaty w płynie) i jako pasty. Podstawowym ich składnikiem jest substancja zapa­chowa, będąca naturalnym olejkiem lub esencją oraz mieszaniny sztucznych środków aromatycznych (tzw. esencje spożywcze). W aromatach do ciast w płynie — rozpuszczalnikiem (nośnikiem) — może być alkohol etylowy, olej sojowy lub inny olej spożyw­czy. Aromaty te rozlewane są do fiolek. Nośnikiem aromatów w postaci pasty są utwardzone tłuszcze roślinne. Aromaty te mają barwę białą, konsystencję mazistą i są produkowane w postaci ko­stek (opakowanych w folię aluminiową podklejaną papierem per­gaminowym) oraz w tubach. . Na bezpośrednim opakowaniu aromatów do ciast powinny się znajdować m.in. dane podające zdolność aromatyzowania, napis „barwione" w wypadku ich sztucznego kolorowania oraz termin ważności przy aromatach w kostkach. Przechowywać należy te produkty w temperaturze od 2 do 18°C, z dala od artykułów o charakterystycznym zapachu. Okres przydatności do sprzedaży dla aromatów w płynie wynosi 3 miesiące, dla aromatów w kost­kach 6 miesięcy, a dla aromatów w tubach 12 miesięcy. Proszek do pieczenia wyrabia się przez zmieszanie mączki zie­mniaczanej, mąki pszennej, kwasu spożywczego, kwaśnego piro-fosforanu sodowego, kwaśnego węglanu sodowego i waniliny. Jak widać, proszek do pieczenia jest substancją złożoną. Związkiem aktywnym w proszku, zdolnym do wydzielania dwutlenku węgla jest kwaśny węglan sodowy, inne związki chemiczne stanowią ak­tywatory, powodujące szybkie wydzielanie się tego gazu, a do­datki, skrobiowe mają Aa celu zapobieganie reagowania między składnikami w czasie przechowywania produktu (działają wysu-szająco, przez co wpływają na zdolność przechowywania). Jako opakowanie proszku do pieczenia z waniliną służą toreb­ki pergaminowe. Na opakowaniach m.in. powinny się znajdować następujące dane: termin ważności, sposób użycia oraz ,,podwójna porcja" w wypadku wagi produktu wynoszącego 36 g. Proszek do pieczenia powinien być przechowywany w temperaturze do 20°C, w suchym miejscu i z dala od artykułów wydzielających charakte­rystyczny zapach. Barwa proszku powinna być biała lub lekko kremowa, a konsystencja sypka. Kocentraty deserów Koncentraty deserów są to powszechne koncentraty z surow­ców skrobiowych lub substancji żelujących (np. budynie, kisiele, grysiki deserowe, galaretki w proszku i in.) oraz koncentraty ciast w proszku (np. babka kujawska, babka biszkoptowa, piernik do­mowy) rys. 81. Budynie w proszku produkuje się przez zmieszanie mączki budyniowej (otrzymanej przez termiczną obróbkę mączki ziemniaczanej w obecności kwasu), mączki ziemniaczanej, fosfo­ranu sodowego, barwnika, aromatu i ewentualnie takich natural­nych dodatków jak kakao, wanilia, bakalie. Ze względu na róż-norodność dodatków smakowo-zapachowych istnieje dość bogaty asortyment tych produktów. Jako opakowania budyni służą toreb­ki papierqwe, pergaminowe i tomofanowe. Okres przydatności do spożycia wynosi 6 miesięcy, a dla budyni kawowych i kakaowych — 3 miesiące. Kisiele w proszku są to wyroby otrzymane przez wy­mieszanie mączki ziemniaczanej (szybko pęczniejącej przygotowa­nej przez wstępne skleikowanie skrobi w wodzie i wysuszenie w su­szarce walcowej), kwasu spożywczego, fosforanu dwusodowego, barwników i esencji. W skład kisieli mogą też wchodzić soki owo­cowe w proszku lub w postaci koncentratu oraz witaminy. W za­leżności od składu surowego, a w szczególności dodatków — wyróżnia się kisiele o smakach owocowych, kisiele owocowo-wi-taminowe oraz kisiele sporządzone na naturalnych sokach owoco­wych. Kisiele przygotowane według przepisu podanego na opakowa­niu powinny mieć konsystencję półpłynną, ciągliwą, smak słodko-kwaskowy z wyczuciem dodatków (np. witaminy C, soków owoco­wych). Barwa kisieli o smaku owocowym powinna być zbliżona do deklarowanego owocu, kisielu owocowo-witaminowego — złoci­sta, a kisielu na naturalnych sokach owocowych — charakterysty­czna dla naturalnego owocu. Zasady opakowania, oznaczania i przechowywania są takie same jak dla innych koncentratów de­serowych. Galaretki w proszku produkowane są przez zmiesza­nie zmielonej żelatyny spożywczej, cukru, kwasów spożywczych, barwnika, esencji aromatycznych i ewentualnego dodatku witami­ny C (koncentratu tej witaminy). Produkty te powinny mieć kon-sytencję jednorodną, sypką, z dopuszczalnym lekkim zbryleniem. Galaretka zaś przyrządzona zgodnie z przepisem powinna się od­znaczać konsystencją łatwo krajalną, smakiem kwaskowo-słodkim z posmakiem typowym dla sztucznych esencji zapachowych, bar­wą zbliżoną do deklarowanego owocu. Okres przydatności do spo­życia (gwarancyjny) dla galaretek o smaku owocowym wynosi 6 miesięcy, dla galaretek z dodatkiem witaminy C — 3 miesiące. Koncentraty ciast w proszku (np. babka kujaw­ska, piernik domowy) otrzymuje się przez wymieszanie według ustalonych przepisów (receptur) takich składników, jak mąki pszennej, mąki żytniej, cukru, mleka w proszku, jaj w proszku, tłuszczu (cukierniczego), waniliny i innych substancji smakowo--zapachowych (w zależności od rodzaju koncentratu). Produkty te powinny odznaczać się konsystencją sypką, z dopuszczalnym zbry­leniem, lecz łatwo rozsypującym się; smakiem swoistym zależnym od dodatków, z posmakiem proszku do pieczenia. Niedopuszczalne są takie wady dyskwalifikujące jak: zjełczenie, zapleśnienie, obec­ność zanieczyszczeń mechanicznych, obecność szkodników lub ich pozostałości. Przechowywanie: temperatura do 18°C, wilgotność względna powietrza do 75% (inne warunki jak dla wszystkich koncentratów spożywczych). Koncentraty białkowe Koncentraty białkowe (hydrolizaty białkowe) są to produkty odbudowy białka zawartego w surowcach wyjściowych, którymi są np. kazeina, drożdże, skwarki, śruta sojowa. Produkcja ich od­bywa się metodą kwasową. Surowce białkowe traktuje się kwa­sem solnym, pod wpływem którego następuje hydroliza białka. Przewodnią więc reakcją chemiczną jest odbudowa białka do ami­nokwasów i dlatego koncentraty te nazywane są też aminokwaso-wymi. Po zakończeniu hydrolizy prowadzi się neutralizację kwasu solnego przez dodanie kredy, sody kalcynowanej lub zasady sodo­wej, albo potasowej. Otrzymaną klarowną brzeczkę poddaje się dojrzewaniu, trwającemu kilka miesięcy. Dojrzała brzeczka może być przerabiana na przyprawę (do zup i potraw) ciekłą, pastę i przyprawę stałą (w kostkach). Przyprawa w płynie jest roztworem aminokwasów o barwie ciemnobrunatnej, silnie słonym (zawartość soli kuchen­nej do 20%), o smaku i zapachu przypominającym bulion mięsny. Jako opakowanie przyprawy w płynie służą ciemne butelki faso­nowe, zamykane korkiem oraz nakrętką z cedzikiem. Wyborowa przyprawa do zup w paście jest to produkt powstały przez wymieszanie przyprawy ciekłej z tłusz­czem, przyprawami i solą kuchenną. Pakowana bywa w folię alu­miniową podklejoną papierem parafinowanym i pudełko karto­nowe. Przyprawę do zup w kostkach otrzymuje się przez wymieszanie zagęszczonej przyprawy w płynie z tłuszczem, przy- Arkusz degustacyjny prawami korzennymi i solą kuchenną (zawiera do 65°/o soli ku­chennej) oraz wysuszenie tej mieszaniny, zmielenie i sprasowanie w kostki. Kostki pakowane są w papier parafinowany z obwolutą z papieru. Opakowanie pośrednie stanowią puszki. Przyprawy do zup powinny być przechowywane w pomiesz­czeniach zaciemnionych (w miejscach ciemnych), suchych, chłod­nych i z dala od artykułów wydzielających intensywne zapachy. Okres gwarancyjny dla przypraw w płynie wynosi 18 miesięcy, dla przypraw w kostkach w puszkach blaszanych — 12 miesięcy, a w puszkach kombinowanych oraz dla przyprawy w paście — 6 miesięcy. Koncentraty, napojów Koncentraty napojów są to koncentraty spożywcze, które po dodaniu określonej ilości wody i po odpowiednim przyrządzeniu dają napoje właściwe dla rodzajów napojów deklarowanych. Do tej grupy koncentratów spożywczych zalicza się cykorię, kawy zbożowe (zbożowe koncentraty kawowe), koncentraty kawowe zbo­żowe z dodatkiem kawy naturalnej, ekstratky kawy naturalnej i zbożowej, koncentraty zbożowe z dodatkiem chmielu (podpiwek, piwonka), lemoniady w proszku (lemoniada w proszku, napój tu­rystyczny) i inne. Cykoria stanowi domieszkę do kawy. Produkuje się ją z korzeni cykorii (rośliny przemysłowej), które po wysuszeniu kraje się, a krajankę praży („upala się"). Cykoria handlowa nie jesl produktem jednorodnym, lecz z zasady miesza się ją z burakami cukrowymi (w ilości około 10°/o), tak samo prażonymi jak korzenie cykorii. Dodatek buraków cukrowych polepsza smak cykorii (staje się łagodniejsza) oraz wzbogaca w węglowodany karmelizujące i substancje higroskopijne, pozwalające na zachowanie przez dłuż­szy czas właściwej konsystencji. Uprażone składniki poddaje się przemiałowi, a produkt przemiału formuje się w tabletki i laski. Cykoria odznacza się barwą ciemnobrązową, smakiem gorzkim i zapachem charakterystycznym dla produktu prażonego. Okres gwarancyjny wynosi dlą cykorii 1 rok. Kawa zbożowa jest koncentratem otrzymywanym przez zmieszanie w odpowiednim stosunku uprażonego i zmielonego ży­ta, jęczmienia, korzenia cykorii, buraka cukrowego z ewentualnym dodatkiem waniliny, cukru, oleju jadalnego i innych. Przeróbka zbóż koncentratowych może iść w dwóch kierunkach, w kierunku otrzymania zwykłej kawy zbożowej oraz kawy słodowej. W tym ostatnim wypadku poddaje się upalaniu ziarno zbożowe skiełko­wane, czyli w postaci słodu. Ze względu na kompozycję wyróżnia się następujące rodzaje kawy zbożowej: kawa zbożowa bez dodatków (Mieszanka domowa, Kafejka, Kłos, Popularna i in.), kawa zbożowa z dodatkiem środków aromatycznych (np. Turek, Dobrzynka), kawa zbożowa z dodatkiem kawy prawdziwej (Mieszanka wyborowa), kawa zbożowa z dodatkiem cukru i ewentualnie innych składników (Kawa z cukrem, Turystyczna). Kawa zbożowa bez dodatków pakowana jest z reguły w toreb­ki podwójne, kawa z cukrem w pergamin sztuczny, a kawa z do­datkiem środków aromatyzujących w kartoniki tekturowe. Zasad­niczy okres gwarancyjny dla koncentratów kawowych zbożowych wynosi 12 miesięcy, z wyjątkiem kawy zbożowej z dodatkiem ka­wy naturalnej (6 miesięcy) i kawy z cukrem (24 miesięcy). Kon­centraty te należy przechowywać w pomieszczeniach suchych, przewiewnych, w temperaturze około 20°C i wilgotności względ­nej powietrza do 75°/o. Ponadto należy pamiętać, że koncentraty te mogą być porażane szkodnikami zbożowo-rnącznymi i innymi atakującymi susze. Również w czasie przechowywania należy ukła­dać te produkty z dala od towarów wydzielających intensywne za­pachy. Ekstrakt kawy naturalnej Marago (kawa Marago) jest koncentratem uzyskiwanym z kawy palonej, którą po zmie­leniu poddaje się ekstrakcji (w temperaturze 45°C) w bateriach ekstrakcyjnych. Uzyskany ekstrakt suszy się metodą rozpyłową. Na tej samej zasadzie produkuje się ekstrakt kawy zbożowej („Inka"). Jako opakowanie kawy Marago służą puszki metalowe z białej blachy z membramą z folii aluminiowej, słoiki z folii aluminiowej termospawalnej oraz tubki aluminiowe. Rzadziej stosowane są obecnie słoiki szklane. Ekstrakt kawy zbożowej pakowany jest w puszki metalowe z białej blachy. Kawa Marago jest produktem wysokogatunkowym, który uzyskał ponad 10 nagród na Targach Poznańskich. Lemoniada w proszku jest to koncentrat miałki i syp­ki otrzymany przez wymieszanie cukru pudru, sody oczyszczanej, kwasu spożywczego oraz esencji i barwników spożywczych, który po rozpuszczeniu w wodzie daje napój orzeźwiający. Koncentrat ten może zawierać dodatek witaminy C; dodatek ten musi być za­deklarowany na opakowaniu. Jako opakowanie służą torebki per­gaminowe. P o d p i w e k jest to koncentrat otrzymany z suszu cykorii, buraków cukrowych, chmielu, cukru, fosforanu dwusodowego, jęczmienia oraz dodatku oleju jadalnego. Koncentrat ten służy do przyrządzania napoju orzeźwiającego, o smaku lekko słodkim z wyczuwalną goryczką (pochodzącą od prażonych surowców). Pa­kowany jest w kartoniki tekturowe. Okres gwarancyjny dla tego produktu wynosi 12 miesięcy. Koncentraty witaminowe ( Koncentraty witaminowe są to koncentraty witamin otrzymy­wane, z surowców naturalnych, produkowane w postaci ciekłej lub stałej, o ściśle określonej zawartości substancji biologicznie czyn­nych, nadające się do witaminowania artykułów spożywczych oraz bezpośredniej konsumpcji. Najbardziej znanym koncentratem jest koncentrat witaminy C i koncentrat karotenu. Ponieważ zawartość witamin stanowi jedną z zasadniczych cech pełnej wartości odżywczej (biologicznej) produktów spożyw­czych, przeto poza dążeniem przemysłu spożywczego do stosowa­nia takich procesów technologicznych, które nie niszczyłyby wita­min zawartych w surowcach, uruchamia się produkcję niektórych koncentratów witaminowych. U nas na skalę przemysłową produ­kuje się ekstrakt witaminy C i karotenu, czyli prowitaminy A. Bogatym surowcom w witaminę C są owoce dzikiej róży, zie­lone orzechy włoskie, liście orzecha włoskiego, igliwie, owoce czarnej 'porzeczki. U nas produkuje się koncentrat witaminy C przede wszystkim z owoców dzikiej róży. Owoce dzikiej róży po rozdrobnieniu poddawane są ekstrakcji w dyfuzorach, a sok dyfu­zyjny po usunięciu z niego pektyn i przefiltrowaniu zagęszcza się w wyparce próżniowej. Zagęszczony koncentrat wodny z dodat­kiem cukru daje syropy (soki) witaminowe, jak np. Rocavit. Przez suszenie zagęszczonego koncentratu wodnego w suszarkach rozpy-łowych otrzymuje się koncentrat witaminy C w proszku (rys. 82). Rys. 82. Owoc dzikiej róży Przez zmieszanie (koncentratu witaminy C z kwasem cytryno­wym i olejkiem cytrynowym otrzymuje się tzw. koncentrat owo­cowo-witaminowy, o barwie jasnobrunatnej, smaku i zapachu cytrynowym. Zawartość kwasu askorbinowego w tym produkcie nie może być mniejsze niż 700 mg/%. Jeżeli do koncentratu owo-cowo-witaminowego doda się cukru, to taki produkt nazywa się koncentratem owocowo-witaminowym z cukrem. Zawartość w nim kwasu askorbinowego nie może być mniejsza niż 200 mg/%. Pro­dukt ten pakowany jest w torebki z folii aluminiowej laminowa­nej papierem lub polietylenem. Do produkcji karotenu (prowitaminy A) używa się u nas mar­chwi. Proces technologiczny jest dcść skomplikowany i polega m.in. na rozdrabnianiu marchwi na tarkach, wytłoczeniu soku," wytrąceniu (skoagulowaniu) białek, łącznie z którymi wytrąca się karoten, suszenie koagulatu oraz ekstrakcję suszonego koagulatu jadalnym olejem roślinnym. Produkt tłuszczowej ekstrakcji po przefiltrowaniu standaryzuje się na zawartość karotenu. Koncen­trat karotenu ma przede wszystkim zastosowanie do witaminowa-nia innych produktów spożywczych. Odżywki (koncentraty odżywek) Odżywki są to koncentraty spożywcze, wyprodukowane spe­cjalnie dla określonych celów żywieniowych, o określonych właś­ciwościach odżywczych, odznaczające się wysoką kalorycznością, łatwą przyswajalnością przez organizm ludzki, zawartością waż­nych pod względem biologicznym składników (np. witamin, soli mineralnych) — nadające się do bezpośredniego spożycia lub po krótkotrwałym gotowaniu. Zasadniczo odżywki powinny oddzia­ływać pozytywnie w określonym kierunku na organizm ludzki. Pomimo dość szczegółowego i szerokiego określenia odżywek, zazwyczaj w nomenklaturze przemysłowo — handlowej, zawęża się je do odżywek skrobiowych i słodowych, przy czym te ostatnie są najbardziej rozpowszechnione. Do koncentratów odżywek produkowanych na osnowie słodu zalicza się ovovitinę, omalvit, hermavit i inne. O v o w i t-i n a jest odżywką dla dzieci i dorosłych, zawiera­jącą w swoim składzie ekstrakt słodowy, mleko, jaja i dodatki smakowo-zapachowe. Produkuje się ją przez wysuszenie miesza­niny składników w suszarni próżniowej i rozdrobnienie suszu. Odz­nacza się ona barwą brązową, konsystencją sypką, smakiem i za­pachem głównie ekstraktu słodowego. O m a 1 v i t jest również odżywką dla dzieci i starszych pro­dukowaną na osnowie ekstraktu słodowego z dodatkiem mleka w proszku, cukru, kakao i dodatków smakowo-zapachowych. H e r m a v i t jest odżywką wysokokaloryczną, otrzymaną przez wymieszanie ovovityny z dodatkiem mleka w proszku, jaj w proszku i cukru oraz dodatkiem waniliny. Hermavit może też być produkowany z dodatkiem witaminy C i wówczas nosi nazwę witaminizowanego.